ORIESZYN Piotr W a s i l j e w i c z, ur. 16 (28) VII 1887 Saratów, zm. 15 III 1938 jako więzień polityczny, poeta, przedstawiciel tzw. literatury chłopskiej. Od 1913 mieszkał i pracował w Petersburgu. Bra! udział w I wojnie światowej. Był jednym z inicjatorów utworzenia sekcji pisarzy chłopskich przy Moskiewskim Proletkulcie. Współpracował z redakcjami gazet i periodyków przeznaczonych dla masowego odbiorcy, jak m.in. "Gołos Trudowogo Kriestjanstwa". Jest autorem zb. poetyckich: Zariewo (1918, Łuna), Krasnaja Ruś' (1918, Czerwona Ruś), Ja, gospodi! (1918, Ja, Boże!), Kriestnyj put' (1918, Droga krzyżowa). O. kontynuował tradycje A. Kolcowa i L Nikitina, czerpał wzory z poezji ludowej. Motywy przewodnie jego wierszy to: los chłopa rosyjskiego, antynomia wieś-miasto, proces budzenia się świadomości narodowej chłopstwa. Obok wierszy i poematów O. uprawiał także prozę. Jest autorem artykułów i wspomnień o S. Jesieninie, opowieści Ludiszki (1927, Ludziska) oraz książki Ziają żyzń (1931, Złe życie).
